در اینجا به موارد ذکر شده در قوانین مالیاتی ( خصوصا آیین نامه ماده 219 ق م م ) و سپس به تعریف جامع در استانداردهای حسابداری با ذکر منبع اشاره خواهیم کرد :
1) در ابتدا به موارد ذکر شده در قانون مالیاتها خصوصا آیین نامه 219 می پردازیم
| اصلاحیه آیین نامه 219 قانون مالیات های مستقیم جهت مشاهده آیین نامه 219 لطفا کلیک کنید ماده 1– واژهها و اصطلاحات بکار برده شده در این آئیننامه به شرح زیر تعریف میشود: ح- ارزش منصفانه: ارزشی است که بر اساس استانداردهای حسابداری ایران تعریف میشود. ماده 44- در مواردی که اشخاص حقوقی و صاحبان مشاغل برای حسابرسی مالیاتی انتخاب شدهاند فرآیند انجام حسابرسی مالیاتی و تعیین درآمد یا مأخذ مشمول مالیات آنها در هریک از موارد ممکن، به شرح زیر خواهد بود: 1. مؤدی نسبت به تسلیم دفاتر و اسناد و مدارک اقدام نماید: 1-2. در مواردی که معاملات ابرازی (خرید یا فروش کالا و خدمات) صورت گرفته با اشخاصی است که صحت اجزای معامله با این اشخاص به دلیل وضعیت طرف معامله (شرکتهای کاغذی، مجهولالمکان و امثالهم) قابل اثبات و تعیین دقیق نباشد، ضمن اعلام موضوع به واحد اجرایی بازرسی برای مدیریت فرآیند راستیآزمایی مؤدی به شرح زیر اقدام شود: 1-2-1. در موارد هزینه و خرید، چنانچه کالا یا خدمت توسط خریدار دریافت شده لکن صورتحساب ارائه شده مربوط به اشخاص یاد شده است، بهای هزینه یا خرید به ارزش منصفانه کالا یا خدمت در زمان انجام معامله در حسابرسی مالیاتی با رعایت مقررات مبنای قبول هزینه یا خرید میباشد و مابهالتفاوت به عنوان هزینه غیرقابل قبول تلقی میگردد. 1-2-2. در موارد فروش، میبایست بهای فروش به ارزش منصفانه کالا یا خدمت در زمان انجام معامله در حسابرسی مالیاتی با رعایت مقررات، مبنای فروش قرار گرفته و مابهالتفاوت (ارزش منصفانه و بهای ابرازی) عیناً به میزان فروش و درآمدها اضافه گردد. 1-3. چنانچه در حسابرسی مالیاتی احراز شود، مبلغ درآمد یا فروش ابراز شده طبق اسناد و مدارک ارائه شده در معامله فیمابین شرکتهای گروه یا وابسته از ارزش منصفانه معامله مذکور: 1-3-1. کمتر بوده و این امر منجر به انتقال سود شده است، در این صورت مابهالتفاوت آن، به درآمد یا فروش ابرازی فروشنده اضافه میشود. 1-3-2. بیشتر بوده و این امر منجر به انتقال سود شده است، در این صورت مابهالتفاوت آن، از هزینهها و بهای تمام شده خریدار کسر میشود. تبصره- رعایت بند (1-3) صرفاً در مواردی است که این امر منجر به استفاده از معافیت مالیاتی، مشوق مالیاتی، نرخ صفر مالیاتی، مزایای مالیاتی و نظایر آن شود. 2-2. عدم ارائه اسناد درآمدی مربوط به فروش یا درآمد ابرازی مؤدیانی که ملزم به صدور صورتحساب میباشند: 2-2-1. عدم ارائه تمام اسناد درآمدی: چنانچه دلایل و یا اسناد و مدارکی از جمله اطلاعات موجود در پایگاه اطلاعات مالیاتی سازمان مربوط به فروش کالا و خدمت، صادرات و یا صورتحسابهای بانکی یا ابرازی یا به دست آمده (بر اساس ارزش منصفانه) مؤید درآمد یا فروش بیشتر از فروش ابرازی نباشد، فروش یا درآمد ابرازی مورد قبول خواهد بود و صرفاً با رعایت مقررات قانونی مربوط جرائم موضوع عدم صدور صورتحساب از مؤدی مطالبه میشود، در صورت عدم مطابقت و احراز کتمان درآمد یا فروش، فروش و یا درآمد به دست آمده به عنوان فروش و درآمدهای مؤدی مد نظر قرار خواهد گرفت. |
2 ) حالا بپردازیم به تعریف و موارد مندرج در استاندارد های حسابداری راجع به ارزش منصفانه
| استاندارد حسابداری شماره 42 اندازه گیری ارزش منصفانه جهت مشاهده استاندارد 42 اندازه گیری ارزش منصفانه لطفا کلیک کنید الزامات اين استاندارد در مورد كليه صورتهاي مالي كه دوره مالي آنها از تاريخ 1400/01/01 و بعد از آن شروع ميشود، لازمالاجراست 9. این استاندارد، ارزش منصفانه را به عنوان قيمتي تعريف ميكند: 1) که بابت فروش یک دارایی یا انتقال یک بدهی 2) در معاملهای نظاممند 3) بین فعالان بازار، 4) در تاریخ اندازهگیری 5) قابل دریافت یا قابل پرداخت خواهد بود. دارایی یا بدهی 11. اندازهگیری ارزش منصفانه، در مورد یک دارایی یا یک بدهی مشخص انجام ميگيرد. بنابراین، واحد تجاری هنگام اندازهگیری ارزش منصفانه، باید ویژگیهای دارایی یا بدهی مورد نظر را که فعالان بازار هنگام قیمتگذاری آن دارایی یا بدهی در تاریخ اندازهگیری در نظر ميگيرند، مورد توجه قرار دهد. برای مثال، چنین ویژگیهایی شامل موارد زیر است: الف. وضعیت و موقعيت مکانی دارایی؛ و ب . محدودیتهای فروش یا استفاده از دارایی، در صورت وجود. معامله 15. در اندازهگیری ارزش منصفانه فرض بر این است که دارایی یا بدهی در معاملهای نظاممند بین فعالان بازار، بابت فروش یک دارایی یا انتقال یک بدهی در تاریخ اندازهگیری در شرایط جاری بازار، مبادله میشود. 16. در اندازهگیری ارزش منصفانه فرض بر این است که معامله فروش دارایی یا انتقال بدهی در یکی از بازارهاي زیر اتفاق میافتد: الف. بازار اصلی برای دارایی یا بدهی؛ یا ب. در صورت نبود بازار اصلی، بازار دارای بیشترین مزایا برای دارایی یا بدهی. فعالان بازار 22. واحد تجاری باید ارزش منصفانه دارایی یا بدهی را با استفاده از مفروضاتی اندازهگیری کند که فعالان بازار هنگام قیمتگذاری دارایی یا بدهی بکار میگیرند، با این فرض که فعالان بازار در جهت بهترین منافع اقتصادي خود اقدام میکنند. قيمت 24. ارزش منصفانه، قيمتي است که بابت فروش یک دارایی یا انتقال یک بدهی در معاملهای نظاممند بین فعالان بازار، در تاریخ اندازهگیری در شرایط جاری بازار قابل دریافت یا قابل پرداخت خواهد بود (یعنی قیمت خروجی)، صرفنظر از اينکه قيمت مزبور بطور مستقیم قابل مشاهده باشد یا با استفاده از تکنیک دیگر ارزشيابي برآورد شود. |
